Quito, Ecuador, 15 juni 1949 (2)

5343

In 1978 werden de Galapagos-eilanden en Quito als eerste ingeschreven op de Werelderfgoedlijst, met de volgnummers 1 en 2. In 1909 verscheen ook de eerste postzegel met de hoofdstad als onderwerp en er zouden nog vele volgen.

Op 27 november 1947 verschenen drie zegels met algemene frankeerdoeleinden en met als onderwerp de voorgevel van de Jezuïetenkerk in de stad en in 1949 werden de 40 centavos van deze serie en een andere zegel voor een bijzondere gelegenheid overdrukt, namelijk het tweede nationale eucharistisch congres. Totaal werd de serie 6 stuks groot zodat iedere zegel drie verschillende opdrukken kende. De 40 kreeg waardes van 0,10, 0,20 en 0,30 sucre mee.

Op de zegel zien we – op de hoek van Calle Garcia Moreno en Calle Sucre – de kerk gewijd aan Ignatius van Loyola, stichter en eerste superieur van de Jezuïetenorde, die hij in 1540 stichtte. In 1586 kwam de eerste groep Jezuïetenpriesters aan in Quito, waar zij een plekje in de stad tussen de andere religieuze ordes kreeg. In 1605 startte de bouw van hun eigen kerk, een van de belangrijkste voorbeelden van de barokke stijl in Zuid-Amerika, nadat een eerder plan uit 1597 om bouwtechnische redenen niet uitgevoerd kon worden. In 1614 kon de eerste mis opgedragen worden. Uiteindelijk zou de bouw tot 1765 duren en hoewel de hoofdstijl barok is, vind je meer stijlen terug zoals Moorse stijlelementen in het vooral in goud en rood uitgevoerde interieur en ook elementen die beweging suggereren, alsof de kerk in beweging is als je er door loopt. Je kunt iets dergelijks ervaren aan de Vrijheidslaan in Amsterdam, waar de balkons van de huizen zo ontworpen zijn door Michel de Klerk, dat de beweging van het verkeer gesuggereerd wordt.

Maar het meest unieke aan de kerk is de voorgevel, vrijwel geheel opgetrokken uit vulkanisch gesteente uit de naburige Andes. Er zijn elementen in te zien die ook Gian Lorenzo Bernini gebruikte voor een van zijn altaren in de Sint Pieter. Ook zijn er diverse heiligenbeelden in verwerkt waaronder die van de ordestichter. Van de oorspronkelijke kerktoren is bijna niets meer over dankzij aardbevingen in de 19’de eeuw. In het kerkmuseum zijn nog wel de kerkklokken te zien.

Meer over de kerk in een rondleiding: https://www.youtube.com/watch?v=qZ0f4D2BO3g of https://www.youtube.com/watch?v=umyG0Ikouis (in het Spaans, maar via de optie ‘Automatisch vertalen’ in elke denkbare taal te vertalen).