Het jaar 1884 telde 6 zegels uit twee verschillende landen. Ten eerste meldde Brazilië zich aan. Dit land heeft 22 sites op zijn enorme grondgebied, maar de eerste tientallen jaren ging het over maar één ding: de skyline van Rio de Janeiro met de Pão de Açúcar (de Suikerbroodberg) voorop. Dit typerende landschap kreeg in 2012 een inschrijving met nummer 1100.

Op 1 januari 1884 startte Brazilië een nieuwe serie frankeerzegels met portretten van keizer Pedro II, wat zegels met alleen een getalswaarde, het Zuiderkruis (deel van wapen en vlag van Brazilië) én dus het Suikerbrood. Deze laatste verscheen pas op 3 maart 1888 in de waarde van 1000 Reis en is prijzig. Het zal dus nog wel even duren voor deze in de collectie zit.

De andere zegels waren weer aanvullingen op de uitgiften van 1879, 1881 en 1882 van Egypte. In februari begon het met een opdruk van 20 paras op overschotten van de groene 5 piastres van 1879. Waarom wilden men deze kwijt? Dat zal waarschijnlijk te maken hebben gehad met de invoering van de zogenaamde UPU-kleuren.

In 1874 was officieel in Bern de Wereldpostunie opgericht, vanwege de Franse voertaal beter bekend als de Union Postale Universelle, afgekort UPU. Dit was een gedachtespinsel van de Duitse postmeester-generaal Heinrich von Stephan. Nu het Duitse Rijk in 1871 eengeworden was werd het tijd om niet alleen politiek, maar ook op andere vlakken een grotere rol op het wereldtoneel te gaan spelen. Een van de zaken die in Duitse ogen geregeld moesten worden was het postvervoer. Intern werd al een stap gezet met de invoering van de Rijksmark in 1875, zodat de wisselkoersen een stuk eenvoudiger zouden gaan. 

Aanvankelijk was het idee om, op basis van een leidende Rijksmark, een eenheidstarief voor postverkeer in Europa te creëren, op het oog niet heel ingewikkeld, want het geld was nog overal ongeveer hetzelfde waard. Maar uiteindelijk waren de verschillen toch te groot om het van de grond te krijgen.

Een idee dat in het begin van de jaren 80 in zwang kwam waren eenheidskleuren, zodat iedere postbeambte in iedere lidstaat van de UPU kon zien of een poststuk juist gefrankeerd was, zowel van de binnenlandse post als van de buitenlandse. Zo moest een groene zegel doorgaan voor binnenlands tarief van een briefkaart (deze waren in 1870 ingevoerd), een rode voor een standaardbrief binnenland en een blauwe voor hetzelfde maar dan naar het buitenland.

Voor zover ik heb kunnen nagaan pasten de eerste UPU-leden in 1883 deze eenheidskleuren toe en Egypte, zelf een van de eerst toegetreden leden, was er ook vlot bij met de uitgifte van 15 december 1884, waarbij een 10 para in groen, een 20 para in rood en een 1 piaster in blauw uitkwam, samen met een 5 piaster in grijs om verwarring tussen de nieuwe 10 para en het groene exemplaar van 5 piaster uit 1879 uit te sluiten. Dit was lang voor 1896, toen het de officiële koers van de UPU werd, die door de meeste landen strikt werd aangehouden tot de Tweede Wereldoorlog. Daarna nam het aantal meerkleurige zegels toe en verviel de behoefte aan deze opgelegde uniformiteit.

Het volgende jaar waarnaar ik kijk is 1887, met één uitgifte van een bekend land met een bekende serie: Bolivia.

Egypte bracht in januari 1881 een aanvulling van de serie van 1879 uit in de waarde van 10 para lilaroze. Op een of andere manier voldeed de lila versie van de in 1879 uitgegeven zegel niet erg en was er een nieuwe nodig…, die andermaal niet bleek te voldoen. Je ziet ze maar weinig en een afbeelding op internet overtuigde me tenslotte dat hij ook werkelijk bestond. In de tussentijd kreeg ik wel enkele exemplaren van 10 piaster opgestuurd, die in werkelijkheid uit 1889 zijn, maar qua kleur een heel klein beetje op de bedoelde zegel lijken. Ik was tot voor kort zelfs van mening dat dit de juiste zegel uit 1881 was, maar dat de catalogus abuis was…

Zoals gezegd de lilaroze zegel zie je niet veel en voldeed kennelijk ook niet helemaal want al op 25 januari 1882 volgde een nieuwe zegel van 10 para, nu in het grijs. Deze is de eerste die wat makkelijker te krijgen is, al werd deze grijze zegel al in 1884 vervangen door een groene, maar dat had een andere reden, namelijk het invoeren van de zogenaamde UPU-kleuren. Daarover de volgende keer.