1 april 1879 – Benito Juárez

Benito Juárez tijdens zijn presidentschap

De meest vereerde oud-president van Mexico is zonder twijfel Benito Juárez. In sommige opzichten is hij controversieel, maar verder staat hij op een tamelijk eenzame tweede plaats achter Hidalgo. Ook op postzegels.

Benito Juárez Garcia werd geboren op 21 maart 1806 in het dorpje San Pablo Gueletao in de Sierra Madre de Oaxaca in het zuiden van Mexico. Zijn ouders waren eenvoudige boeren van Zapoteekse afkomst en stierven toen Benito slechts drie jaar was, waarna hij door zijn grootouder van vaders zijde werd opgevoed en na hun overlijden door een oom. Op 12-jarige leeftijd trok hij naar Oazaca in de hoop daar een vak te leren, maar boze tongen beweren dat hij een schaap verloren had en op de vlucht was voor de straf die hij verwachtte…

Juarez (Mexico Mi 108)

In Oaxaca kwam hij in contact met een Franciscaner monnik die hem aannam als leerling-boekbinder. Benito ging ook naar school en later naar een seminarie, niet zozeer om priester te worden, maar vooral om andere vakken te leren die hem in de toekomst te pas zouden komen. In 1827 studeerde hij met prima cijfers af en besloot een juridische carrière na te streven, een studie die hij in 1834 afsloot. In die tijd richtte hij zich ook op bestuurstaken binnen de school en kwam zo in aanraking met de politiek. De volgende jaren steeg Juárez’ politieke ster en in 1847 was hij federaal afgevaardigde en vestigde zich in Mexico-stad, maar moest gauw terugkeren naar Oaxaca waar hij gekozen was als gouverneur.

Juárez was een liberaal politicus. Toen hij het aan de stok kreeg met dictator Antonio López de Santa Ana, zette laatstgenoemde hem in 1852 het land uit, waarna hij enige tijd in een sigarenfabriek in New Orleans werkte. Nadat de rol van Santa Ana uitgespeeld was keerde Juárez terug en werd minister van justitie. In die tijd werden liberale hervormingen doorgevoerd en in 1857 kwam er zelfs een liberale grondwet, wat leidde tot een burgeroorlog met de conservatieven. In deze onrustige tijd werd Juárez voor de eerste keer president van Mexico. Onder zijn leiding werden de conservatieven verslagen en in 1861 werd zijn presidentschap bevestigd. De burgeroorlog had de schatkist echter geplunderd en daarom nam Juárez de radicale stap voorlopig even niets af te lossen op Europese leningen. Hiermee riep hij de woede van de Fransen over zich af en in het voorjaar van 1862 stuurde Napoleon III een legertje naar Mexico. Met hulp van de conservatieven werden de liberalen van Juárez verslagen. Het presidentschap werd afgeschaft en Mexico werd (weer) keizerrijk, met de Habsburgse prins Maximiliaan aan het roer. Benito moest vluchten en trachtte hulp te zoeken in de Verenigde Staten om de Oostenrijkse indringer het land uit te zetten.

Mexico Mi 566: monument voor Benito Juárez in het Alamedapark in Mexico Stad (de la Barra, 1909/10)

Het was eerst 1865 toen de Amerikanen de gevraagde hulp gaven, voor die tijd woedde de burgeroorlog er immers nog. Aan het eind van 1866 trokken de Franse troepen zich inderdaad terug en Maximiliaan werd vogelvrij verklaard. Nadat zijn laatste medestanders verslagen waren werd de keizer ter dood gebracht voor het vuurpeloton. Benito Juárez was wederom president.

Heel lang kon hij er niet van genieten. op 18 juli 1872 overleed hij plotseling aan een hartaanval in het presidentieel paleis in Mexico-stad. Hij was 66 jaar oud.

Cuba Mi 4840 bij de 200ste geboortedag van Juárez

In de loop van de tijd zijn zowel zijn geboortedorp, het district (Ixtlán), de staat en zijn gelijknamige hoofdstad (Oaxaca) en het omliggende gebergte voorzien van de toevoeging ‘de Juárez’, om hem te eren. Daarnaast was in 1883 zijn roem ook in Italië al bekend, toen de socialistische smid van het dorpje Predappio besloot zijn nieuwgeboren zoon Benito te noemen. Dat deze een totaal andere richting in zou slaan dan zijn naamgever en zijn ouders was toen nog lang niet te voorzien….

Ondanks dat Benito Juárez als een soort van Vader des Vaderlands wordt gezien (zijn geboortedag wordt als nationale feestdag gevierd), zijn er niet heel veel postzegels met zijn portret. Het begon in 1879 met een serie van 8, waarvan tot 1882 een aantal verschillende uitvoeringen verschenen. Daarna was het meer bij geboorte- of sterfdagen dat hij nog een zegel krijgt. Ook het Cuba van Castro zette Juárez enkele malen op de postzegel.

De nieuwe baas van Italië komt volgende keer aan bod.