Mei 1877 – Beroemde Argentijnen (3)

López y Planes en Vélez Sársfield

In mei 1877 was de start van een serie van 7 postzegels met nieuwe waardes, waarvan de laatste in september 1880 verscheen. Naast Rivadavia, Belgrano, San Martin en Alvear op zegels van 8, 16, 24 en 25 centavos kwamen er twee nieuwelingen bij.

2 centavos – Vicente López y Planes 

Voor Vicente López y Planes was het in 1877 precies 50 jaar geleden dat hij gedurende 6 weken president van de Verenigde Provincies van Rio de la Plata was, als opvolger van Rivadavia.

López werd geboren op 3 mei 1785 in Buenos Aires en was getraind als jurist, meestal een beroep waarmee je toentertijd makkelijk de politiek in kon gaan. Daarnaast was hij een verdienstelijk schrijver en daarmee is hij waarschijnlijk het meest bekend in Argentinië: hij was namelijk de bedenker van de tekst van het volkslied, dat op muziek gezet werd door Blas Parera, een immigrant uit Spanje. Op 11 mei 1813 werd ‘Oíd, mortales’ als officieel volkslied aangenomen en nu, ruim 200 jaar later, is het dat nog steeds. Dichten deed hij overigens al eerder: toen de Britten uit Buenos Aires waren verdreven publiceerde hij El triunfo argentino, een lofdicht op de overwinning in meer dan 1100 regels.

Na de Meirevolutie was hij de eerste revolutionaire burgemeester van Buenos Aires en zijdelings bij een aantal van de coalities  betrokken. In 1826 werd hij minister in het kabinet van Bernardino Rivadavia en een jaar later ook diens opvolger, toen Rivadavia ontslag nam vanwege de slecht verlopen vredesonderhandelingen met Brazilië na de onderlinge oorlog over het gebied wat nu Uruguay is.

Zoals gezegd bleef López maar zes weken aan en gaf toen het stokje over aan gouverneur Manuel Dorrego van Buenos Aires. Tot 1854 zouden de gouverneurs van Buenos Aires de feitelijke macht in de Argentijnse confederatie uitoefenen, López was daar in 1852 ten slotte nog enkele maanden één van, voordat in september van dat jaar de provincie Buenos Aires zich afscheidde van de rest van Argentinië, een situatie die tot 1861 zou duren. Dat zou Vicente López echter niet meer meemaken: hij overleed op 10 oktober 1856 in zijn geboortestad.

20 centavos – Dalmacio Vélez Sársfield

Anders dan deze en vorige keren besproken Argentijnen speelde Dalmacio Vélez Sársfield veel later een rol in de Argentijnse geschiedenis.

Hij werd op 18 februari 1800 geboren in het plaatsje Amboy in de provincie Cordoba. Zoals gebruikelijk in Spaanstalige landen had hij de achternamen van zijn beide ouders en zijn moeder was van Ierse komaf, wat in dit geval het Engels klinkende matroniem verklaart.

Vélez was een goed student die naast zijn moedertaal vier talen vloeiend sprak (waaronder Latijn) en een uitstekend wiskundige was. De juridische wereld trok hem echter het meest aan en daarmee kwam de politiek in beeld. Hij werd al op 25-jarige leeftijd verkozen in de Kamer van Afgevaardigden en steunde openlijk de centralistische politiek van Bernardino Rivadavia, die in 1826 tot eerste president werd verkozen. Daarna werd hij juridisch adviseur van de gouverneur van Buenos Aires – en de facto president van de confederatie – Juan Manuel de Rosas, maar toen de relatie tussen de twee verslechterde zocht Vélez zijn heil in Uruguay en later in Europa, waar hij medestanders voor een centralistische regering onder leiding van de provincie Buenos Aires vond. Ook maakte hij kennis met generaal Bartolomé Mitre, die in 1861 de eerste president van de Argentijnse republiek werd, nadat Buenos Aires met de rest van het land herenigd was.

In 1854 had Vélez voor de toen onafhankelijke staat Buenos Aires een grondwet geschreven en deze gebruikte hij vanaf 1864 als basis voor een Burgerlijk Wetboek, dat na vier jaar noeste arbeid gepresenteerd kon worden aan de regering en aangenomen werd. Van 1 januari 1871 tot de recente vervanging in 2015 was dit het wetboek dat leidend was in de Argentijnse gerechtshoven.

Na het voltooien van deze arbeid trok Vélez Sársfield zich terug uit de politiek. Op 30 juni 1875 overleed hij in Buenos Aires. Hij werd geëerd in de naam van een wijk en een treinstation, welke laatste op zijn beurt weer zijn naam doorgaf in de sportclub Vélez Sársfield, een van de bekendere voetbalclubs in de hoofdstad en een van de 15 die in de Argentijnse hoogste divisie meespelen.

De serie

De serie, ingezet in 1868, zou gebruikt worden tot 1888, toen oude bekenden en nieuwe gezichten in nieuwe kaders verschenen.

 

Volgende keer ik terug naar Europa en een van de kleinste staten van de wereld: San Marino.