1875 – Pedro Justo Berrío

Berrío in Medellin (detail)

1875, de postzegel beleefde zijn 35ste verjaardag, er waren er inmiddels al bijna 3700 wereldwijd uitgegeven en de meeste staten van die dagen hadden al postzegels, net als veel van hun koloniën, vooral de Britse. Op 9 oktober 1874 was bovendien de Wereldpostvereniging (UPU) in Bern opgericht op voorspraak van de Duitse ‘Generalpostdirektor’ Heinrich von Stephan. De UPU beoogde standaardisatie van de posterijen wereldwijd en in 1875 werden de eerste landen lid, Nederland incluis.

In 1875 werden postzegels meestal door een regering voor een heel land uitgegeven, maar er waren uitzonderingen. Beieren en Württemberg bleven bijvoorbeeld na de creatie van het Duitse Keizerrijk tot 1920 eigen zegels uitgeven, hoewel de laatste dat na 1875 beperkte tot dienstzegels. Een ander land dat per deelstaat postzegels uitgaf was Colombia. Het ging om Bolivar (al sinds 1863), Antioquia, Cundinamarca en Tolima, later gevolgd door Santander en Boyaca. Deze postdiensten werden in 1904 gestaakt, maar in Santander verschenen tot 1907 nog postzegels.

De grote meerderheid van de postzegels toonde het wapen van Colombia, maar ook daar waren uitzonderingen op, zoals in Antioquia, die in 1875 de dat jaar overleden oud-gouverneur Pedro Justo Berrío afbeeldde.

Berrío werd op 28 mei 1827 geboren in Santa Rosa de Osos, een mijnstadje op zo’n 40 kilometer ten noorden van Antioquia’s hoofdstad Medellin. Zijn vader was koopman en onderwijzer en hoorde tot de elite van de stad, waardoor Pedro kon studeren. Het was eerst nog niet duidelijk wat voor carrière hij zou najagen, want hij studeerde zowel theologie als rechten, maar uiteindelijk werd het dat laatste, waarna hij in de voetsporen van zijn vader trad en ook koopman, onderwijzer en – in zijn geval – jurist werd.

Tijdens de studie was hij ook in aanraking gekomen met de politiek van die dagen. Hij koos voor het conservatieve kamp en in 1854 trad hij op als verzetsleider tegen de liberale generaal José María Melo, die in dat jaar een staatsgreep had gepleegd. Mede dankzij Berrío werd Melo verslagen waarna een conservatieve president werd gekozen. Dat bleef echter niet zo. De tegenstellingen tussen liberalen en conservatieven leidde zelfs tot een burgeroorlog tussen 1860 en 1862, die gewonnen werd door de liberalen. In 1863 werd een liberale grondwet geïntroduceerd, waar de conservatieve leiders van Antioquia zich sterk tegen verzetten, Berrío voorop. Na een felle strijd erkende de centrale regering Antioquia als een conservatieve staat binnen de Verenigde Staten van Colombia. Daarmee hield de strijd niet op, maar er was in ieder geval een soort van gewapende vrede.

Antioquia Mi 25

In 1865 werd Pedro Justo Berrío voor het eerst en zonder oppositie als gouverneur van Antioquia gekozen en na vier jaar ook herkozen. In deze periode deed hij veel aan de reorganisatie van zijn departement door de stichting van vele scholen en infrastructurele werken zoals een spoorwegverbinding tussen Medellin en de Rio Magdalena, de grensrivier met het departement Santander. Na het voltooien van deze spoorweg werd de nieuwe rivierhaven Puerto Berrío genoemd.

In 1873 eindigde zijn tweede en grondwettelijk laatste termijn van 4 jaar als gouverneur. Hierna werd hij rector van de Universiteit van Antioquia, waarvan hij nog een eerste botanische tuin organiseerde. Berrío overleed, slechts 47 jaar oud, op 14 februari 1875 in Medellin. In 1895 werd een centraal in de stad gelegen marktplein omgevormd tot het Parque Berrío. Daar is sinds die tijd ook een standbeeld van hem te vinden.

De postzegel ter ere van hem is de enige die zijn portret draagt.

Volgende keer volgen we de geschiedenis van een Duitse rederij, die zelfs eigen postzegels had.