April 1871 – Van Callao naar Chorrillos

I

Het station San Juan de Dios ca 1870

In filatelieland is er nogal wat discussie over wat nu de eerste postzegel is geweest die uitgegeven werd om iets te vieren. Was het de 400ste verjaardag van de ontdekking van Amerika in 1892, het gouden regeringsjubileum van koningin Victoria in 1887 of was er nog iets eerder?

Een regelmatige, maar niet door iedereen erkende kandidaat verscheen in Peru in 1871. Ogenschijnlijk een eenvoudig zegeltje met in reliëfdruk het nationale wapenschild en erboven een locomotief met een wagonnetje. De tekst op het zegel is echter opzienbarend: niet de landsnaam Peru vinden we terug, maar de namen van drie plaatsen, namelijk Callao, Lima en Chorrillos.

Peru Mi 16

Tussen deze drie plaatsen werd tussen 1850 en 1860 namelijk een spoorlijn aangelegd, een van de eerste van Zuid-Amerika. De primeur was een lijntje uit 1848 ten behoeve van de suikerplantages in Brits Guyana, maar Peru had wel de eerste rechten van het Spaanstalige deel van het continent en bovendien was het de eerste lijn die met echte stoomlocomotieven werkte. Eind 1848 werd het eerste contract getekend en in 1850 werd het eerste spoorstation gebouwd, Estacion San Juan de Dios, het verdween in 1914 bij de aanleg van het Plaza San Martin in het centrum van de stad.

Op 17 mei 1851 om half 11 in de ochtend reed de eerste trein van Callao naar Lima, een ritje van 28 minuten, beginnend aan de punt van het schiereiland en grofweg de huidige Avenida Miguel Grau volgend. Er waren zes haltes op de lijn.

De 15 kilometer lange spoorlijn naar Chorrillos, dat in die tijd naam begon te maken als badplaats aan de zuidkant van Lima, werd uiteindelijk op 7 november 1858 geopend. Naast het station San Juan de Dios kwam een tweede station, Encarnación geheten, vervolgens ging de lijn via Miraflores (bekend van het Parque de Amor) en Barranco naar Chorrillos. Het was een goed lopende lijn, maar na de Chileens-Peruaanse oorlog in de jaren 80 van de 19e eeuw, die veel schade toebracht aan het stadje, kwam er de klad in.

Zoals al duidelijk werd bij de geschiedenis van het station heeft de spoorlijn niet heel lang bestaan. Van de lijn naar Callao is niets meer terug te vinden, van die naar Chorrillos nog een klein stukje van 600 meter, tussen twee musea in het stadje, die beide weinig met het spoorbedrijf te maken hebben.

In 1912 werd in Lima, een stukje noordelijker nu, aan de rivier de Rimac, het nieuwe station Desamparados gebouwd voor de in 1893 geopende spoorlijn naar La Oroya. Dit monumentale gebouw werd al spoedig het hoofdstation van Lima. Tegenwoordig rijden er nog maar sporadisch personentreinen vanaf deze plek, hooguit twee keer in de maand. Het grootste gedeelte van het stationsgebouw is sinds 2009 ingericht als expositieruimte ter ere van de Peruaanse literatuur.

Volgende keer reizen we naar Boedapest.