1867 – De lama

Lama (bron)

Bijna een jaar geleden behandelde ik de vicuña, die volgens de kenners op het wapen van Peru staat. In 1867 kwam echter de lama in beeld en dat is geen vicuña en ook geen alpaca. Nu hebben catalogi het in de beschrijving nog weleens mis, dus maar even checken of het inderdaad een lama. Nu inderdaad, het is een echte ‘lama glama’

Mi 14 uit 1867 (bron)

Mi 13 uit 1867 (bron)

Kun je van een alpaca wol halen, van een lama kan dat niet: het dier heeft geen vacht maar lange haren die een goede bescherming tegen de omstandigheden op de hoogvlakten van de Andes bieden. Een ander kenmerk zijn de oren, deze zijn bij de lama krom als een banaan.

Lama’s zijn in het algemeen geen prettige dieren in de omgang, maar werken kunnen ze wel. De lama wordt sinds mensenheugenis dus als lastdier gebruikt, iets wat je een alpaca of vicuña dan weer niet ziet doen, deze zijn daar absoluut niet voor gemaakt.

De postzegels van 1867 waren de eerste getande zegels in Peru. Daarna duurde het weer tot 1874 voor de volgende kwamen, na eerst enkele uitgiftes die weer ongetand waren. Ook nieuw was dat de nieuwe munteenheid gebruikt werd, de Centavo, waarvan er 100 in een Sol gaan. Het waren twee waardes, een steenrode 10 en een bruine 20. In 1895 werden dezelfde zegels uitgegeven in de kleuren oranje en ultramarijn *) Daarna eigenlijk nog maar weinig lama’s wereldwijd en dan alleen nog maar uit Peru en Bolivia.

Mi 1906 uit 2004 (bron)

Volgende keer horen we het Beieren in München.