1 februari 1855 – Koning Pedro V

Pedro V, door een onbekende fotograaf, ca 1860

Pedro V, door een onbekende fotograaf, ca 1860

15 november 1853 was een dag van rouw in Portugal. De geliefde koningin Maria was overleden en de eerste opvolger was haar oudste zoon, nog slechts 16 jaar oud.

Pedro was de vijfde van die naam. De eerste Pedro regeerde tien jaar in de veertiende eeuw. Daarna volgden er nog drie tussen 1700 en 1826. Pedro IV, zijn opa, regeerde in dat laatste jaar slechts 7 weken over Portugal, liet de troon toen aan zijn dochter Maria en keerde terug naar Brazilië waar hij keizer Pedro I was, aldus zijn vaderland in een burgeroorlog stortend.

Portugal Mi 10 uit 1856: Pedro V met golvend haar.

Hij werd geboren als oudste zoon van Maria en Ferdinand op 16 september 1837 in het Palácio das Necessidades in het westen van Lissabon, sinds de jaren 50 van de vorige eeuw huist hier het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Necessidades staat in het politieke jargon gelijk aan Whitehall voor de Britten.

Stephanie van Hohenzollern-Sigmaringen, echtgenote van Pedro V

Stephanie van Hohenzollern-Sigmaringen, echtgenote van Pedro V

Pedro werd dus al koning toen hij net 16 jaar was en regeerde samen met zijn vader het land. Waar zijn moeder veel gedaan had om de gezondheidszorg op een hoger peil te brengen, pakten Fernando en Pedro de infrastructuur aan. Pedro bleek een veelbelovend koning te zijn en dat verklaart ook zijn bijnaam O Esperançoso oftewel de Hoopvolle. Hij was, net als zijn moeder, zeer populair, maar helaas ging het al gauw mis…

Hij trouwde in 1858 met prinses Stephanie van Hohenzollern-Sigmaringen en dit was van het begin af een sprookjeshuwelijk, ware het niet dat de jonge koningin twee dagen na haar 22ste verjaardag overleed aan difterie, voordat er überhaupt sprake was van een troonopvolger.

Pedro besloot nog maar even vrijgezel te blijven, maar had zelf niet veel langer te leven, omdat hij in 1861 ten prooi viel aan tyfus of cholera, vijf dagen voor zijn 15-jarige broer Fernando en zes weken voor zijn 19-jarige broer João. De tweede zoon van Maria en Fernando, Luis, werd de nieuwe koning. Dit was echter een besluiteloze, apolitieke en impopulaire koning en Portugal was bij diens dood in 1889 weer een paar stappen achteruitgegaan in ontwikkeling.

Mi 903 bij het eeuwfeest van de filosofische faculteit uit 1961.

In de periode van 1 februari 1855 tot zijn dood zes jaar later verschenen er 7 postzegels met zijn portret. In de ontwerpen is duidelijk de hand van Fernando de Borja Freire (1791-1869) te zien, eenvoudig omdat precies dezelfde kaders werden gebruikt. Er waren twee types, één met sluik haar en één uit 1856 met golvend haar. De 25, aanvankelijk in blauw, werd vervangen door een roze exemplaar in 1858. Dat waren gelijk de laatste zegels met zijn portret bij leven.

Portugal herdacht zijn jong gestorven koning nog een enkele maal, zoals bij het eeuwfeest van de filosofische faculteit van de universiteit van Lissabon in 1961, door Pedro enkele maanden voor zijn dood geopend.

Een andere personeelswisseling volgde na een noodlottig ongeluk, daarover de volgende keer.