28 Augustus 1846 – Frederick Niles Palmer

Frederick N. Palmer (1814-1886)

Frederick N. Palmer (1814-1886)

Het laatste stukje over de tijd van de Amerikaanse postmeesters gaat over een van de meest gezochte zegels van het stel, de Postmaster Provisional van Brattleboro in de staat Vermont. En wel omdat de postmeester, tevens ontwerper van de zegel zo’n opmerkelijk figuur was. In zijn leven was hij namelijk arts, homeopaat en kaakchirurg, musicus en muziekdocent, boekverkoper en dus ook postmeester. En daar was hij allemaal best goed in. Welkom in het leven van Frederick Niles Palmer.

Frederick werd geboren in Boston op 19 maart 1814, als nazaat van een van de eerste kolonisten die in 1621 vanuit het Engelse Plymouth vertrokken om zich te vestigen in Massachusetts, William Palmer.

Frederick verhuisde al toen hij 3 was en nadat zijn vader overleden was naar Bangor in de staat Maine. Hij studeerde rechten en geneeskunde en toen hij 22 was en afgestudeerd vestigde hij zich in Brattleboro, een kleine stad in Vermont met tegenwoordig 12.000 inwoners en op zo’n 250 kilometer van Boston. Hij leefde op kamers bij de rechter Asa Keyes, waar hij naast het opbouwen van een praktijk rustig kon werken aan het componeren van muziek, zijn grootste passie. Hij produceerde een zestal langzame walsen en een polka, maar bovenal werd hij verliefd op Asa’s dochter Ellen en in 1840 trouwden ze. Ze zouden 3 kinderen krijgen.

In de jaren daarna ging het vlot met de carrière van Frederick en in 1845  kreeg hij dankzij zijn schoonvader de prestigieuze baan van postmeester. Voor die tijd had hij al een redelijke tandartsenpraktijk opgebouwd, maar door zijn nieuwe baan had hij daar geen gelegenheid meer voor.

Brattleboro provisionalMet de wetgeving van president Polk in de hand besloot Palmer tot het aanmaken van postzegels. Het werden zwarte rechthoekige zegels met een formaat dat zo in een notenbalk kon passen, het zegeltje was namelijk “1 balk hoog en 1 maat lang”.  Een buurtgenoot, Thomas Chubbuck, maakte de gravure van het plaatje, waarvoor hij een koperplaat van 10 zegels vervaardigde. Palmer zelf plaatste zijn initialen in het middenkader: FNP. Hoewel er uiteindelijk zo’n 500 zegels gedrukt zijn werden er maar weinig gebruikt en voor de eerste uitgiftedag van de federale zegels op 1 juli 1847 moesten de restanten van de postmeesterzegels officieel vernietigd worden. Toch gaat er een verhaal dat juist in Brattleboro er een tekort van 5c-zegels met het portret van Benjamin Franklin was en dat de zegels van Palmer daarom langer gebruikt zouden zijn. Enig bewijs ontbreekt.

Hoe ging het verder met Frederick Palmer? In het laatste jaar van zijn postmeesterschap zette hij in een deel van het postkantoor een boekhandel op waar hij de nieuwste werken verkocht. Daarnaast ging hij zich weer op de muziek richten, niet meer als componist, maar als muziekdocent, iets wat hij met liefde deed.

De SS John Brooks in 1864 op de Potomac, waterverf door Edward Lamson Henry (1841-1919), collectie The Museum of Fine Arts, Boston

Na het overlijden van zijn eerste vrouw vertrok hij uit Brattleboro en keerde terug naar Boston. Daar leefde hij een rustig leven temidden van kinderen en kleinkinderen en zo zou dit verhaal afgelopen kunnen zijn ware het niet dat Frederick Palmer zo’n mysterieuze dood is gestorven…

Het was 10 mei 1886 en Palmer ging een wandelingetje maken met zijn vierjarige kleinzoon Wendell Smith. Hij zou binnen een half uur terug zijn, beloofde hij, maar het liep allemaal anders af. De wandeling eindigde op het stoomschip John Brooks dat in de Burgeroorlog soldaten vervoerde op de Potomac en sindsdien een pakketdienst verzorgde tussen de havens van Boston en Portland. In de avond van die 10de mei werden de oude Frederick en zijn kleinzoon aangetroffen op het dek van het schip, naar men zegt had de bejaarde man Wendell mee naar buiten genomen omdat die zich niet lekker voelde. Vanaf dat moment gaan er verschillende versies van het verhaal rond, maar zeker is dat opa en kleinzoon al of niet samen overboord geslagen zijn en nooit meer terug gevonden…